Super Mario Bros. - Nintendo NES

- Wydawca:
- Nintendo
- Rok wydania:
- 1985
Dwa przyciski, osiem światów i przygoda, do której wraca się przez całe życie. Super Mario Bros. na NES pokazuje, ile pomysłów mieści się w jednym skoku.
Pierwszy Goomba jest coraz bliżej, nad głową wisi blok ze znakiem zapytania, a dwa przyciski dzielą świetny początek od wyjątkowo krótkiej przygody. Super Mario Bros. nie potrzebuje długich wyjaśnień. Pod błękitnym niebem pierwszego świata w kilka sekund uczymy się czegoś, co zostaje w pamięci: skok ma swój ciężar, rozbieg ma znaczenie, a za następną rurą może czekać niespodzianka.
Bowser, w oryginalnej angielskiej instrukcji przedstawiony jako król Koopów, opanował Grzybowe Królestwo. Mario wyrusza na ratunek księżniczce Toadstool, dziś znanej przede wszystkim jako Peach. Czeka osiem światów, każdy z czterema etapami: łąki, podziemia, woda, zawieszone platformy i zamki. W trybie dla dwóch osób Mario i Luigi grają na zmianę. Nie przemierzają wspólnie tego samego ekranu.
Następna lekcja odbywa się już pod palcami. Długość przytrzymania przycisku zmienia wysokość skoku, a bieg pozwala pokonać większą odległość. Grzybek powiększa Maria, kwiat daje ogniste kule, a gwiazda zapewnia chwilową nietykalność. Przepaść jednak pozostaje przepaścią. Te proste reguły wystarczają zarówno do ostrożnego pierwszego podejścia, jak i do pewnego biegu gracza, który zna każdy krok.
Gotowy świat jest zaskakująco spójny. Rura to przeszkoda, punkt orientacyjny i możliwa kryjówka. Cegła może zagradzać drogę albo skrywać monety. Znany krajobraz nie staje się więc tylko tłem. Wracamy sprawdzić to, co wcześniej przeoczyliśmy, a odnaleziona sekretna komnata nagradza ciekawość bez wielkiego ogłoszenia.
Właśnie do tego się wraca: rozbiegu przed dziurą, dźwięku monety i skoku, który w końcu wyszedł. Super Mario Bros. potrafi być surowe, ale następna próba niesie konkretną nadzieję. Już wiadomo, dlaczego spadliśmy. Teraz wystarczy zgrać ruch odrobinę lepiej.
Mały hydraulik i wielka wyprawa
Nintendo wydało Super Mario Bros. w Japonii na Famicoma 13 września 1985 roku. Gra stała się jednym z najważniejszych wspomnień związanych z NES-em. Nad projektem pracowali Shigeru Miyamoto i Takashi Tezuka, w programowaniu uczestniczył Toshihiko Nakago z firmy SRD, a muzykę skomponował Koji Kondo. Nie była to pierwsza gra z Mariem, lecz właśnie tutaj jego przygoda mogła rozwinąć się daleko poza pojedynczy ekran.Bowser, w oryginalnej angielskiej instrukcji przedstawiony jako król Koopów, opanował Grzybowe Królestwo. Mario wyrusza na ratunek księżniczce Toadstool, dziś znanej przede wszystkim jako Peach. Czeka osiem światów, każdy z czterema etapami: łąki, podziemia, woda, zawieszone platformy i zamki. W trybie dla dwóch osób Mario i Luigi grają na zmianę. Nie przemierzają wspólnie tego samego ekranu.
Nauka bez przerywania zabawy
Warto przyjrzeć się pierwszemu spotkaniu z Goombą. Powolny przeciwnik nadchodzi po równej ziemi, bloki zachęcają do skoku, a wybity grzybek rusza w stronę Maria. W wywiadach Nintendo twórcy opowiadają, że poprawiali świat 1-1 aż do późnej fazy prac. Miał naturalnie przedstawiać zasady, bez zatrzymywania akcji na długie instrukcje.Następna lekcja odbywa się już pod palcami. Długość przytrzymania przycisku zmienia wysokość skoku, a bieg pozwala pokonać większą odległość. Grzybek powiększa Maria, kwiat daje ogniste kule, a gwiazda zapewnia chwilową nietykalność. Przepaść jednak pozostaje przepaścią. Te proste reguły wystarczają zarówno do ostrożnego pierwszego podejścia, jak i do pewnego biegu gracza, który zna każdy krok.
Świat za krawędzią ekranu
W Iwata Asks Miyamoto i Tezuka wspominają wczesny eksperyment z dużym prostokątem poruszającym się po ekranie. Punktem wyjścia była przyjemność płynąca z ruchu, a nie gotowa opowieść. Pomysł zręcznościowej zabawy na lądzie, w wodzie i w powietrzu stopniowo nabierał kształtu. Równocześnie zespół pracował nad The Legend of Zelda: obok siebie powstawały dwie słynne przygody, każda o innym rytmie odkrywania.Gotowy świat jest zaskakująco spójny. Rura to przeszkoda, punkt orientacyjny i możliwa kryjówka. Cegła może zagradzać drogę albo skrywać monety. Znany krajobraz nie staje się więc tylko tłem. Wracamy sprawdzić to, co wcześniej przeoczyliśmy, a odnaleziona sekretna komnata nagradza ciekawość bez wielkiego ogłoszenia.
Melodia, która biegnie razem z nami
Koji Kondo wyjaśniał, że jego pierwsza, spokojna melodia spacerowa nie pasowała do rzeczywistego biegania i skakania Maria. Przerobił ją zgodnie z rytmem ruchu. Dlatego słynny motyw główny wydaje się nierozerwalnie związany ze skokami. Podziemia, woda i zamki otrzymały własny nastrój muzyczny.Właśnie do tego się wraca: rozbiegu przed dziurą, dźwięku monety i skoku, który w końcu wyszedł. Super Mario Bros. potrafi być surowe, ale następna próba niesie konkretną nadzieję. Już wiadomo, dlaczego spadliśmy. Teraz wystarczy zgrać ruch odrobinę lepiej.
Ciekawostki
- Chmury i zielone krzaki korzystają z tej samej podstawy graficznej w innych kolorach. Tezuka opisał ten sposób oszczędzania pamięci w wywiadzie Nintendo. Raz zauważony szczegół trudno potem przeoczyć.
- Goomba pojawił się później niż żółwi przeciwnicy. Twórcy potrzebowali wroga, którego pokona pojedynczy skok. Animacja jego chodu wykorzystuje odbicie tego samego obrazka.
- W wywiadzie Tezuka porównał Goombę do grzyba shiitake. To odpowiedni mieszkaniec Grzybowego Królestwa.
- 13 września 1985 roku to data wydania japońskiego. Nie należy automatycznie przypisywać jej wszystkim wersjom regionalnym.
Materiały źródłowe i wspomnienia twórców
Oryginalna angielska instrukcja udostępniona przez NintendoIwata Asks: pierwsze eksperymenty i praca równolegle nad Zeldą
Iwata Asks: dopracowywanie map i pierwszego świata
Iwata Asks: oszczędności graficzne i narodziny Goomby
Koji Kondo o muzyce dopasowanej do ruchów Maria
Oficjalna historia gry i data wydania
Wskazówki i poradniki
Najpierw wyczuj ruch
- A odpowiada za skok. Krótkie naciśnięcie i dłuższe przytrzymanie dają inną wysokość. Przećwicz oba na bezpiecznym podłożu.
- Przytrzymaj B, aby biec. Rozbieg pomaga nad szerokimi przepaściami, ale przed nieznanym zagrożeniem warto zwolnić. Z ognistym kwiatem B także wystrzeliwuje kule ognia.
- Grzybek jest zwykle cenniejszy niż kilka ryzykownych monet. Duży Mario przetrwa trafienie, które małego kosztowałoby życie.
- Po kopnięciu skorupy sprawdź, od czego może się odbić. Wąski korytarz łatwo zamienia się w pułapkę.
- Gwiazda nie ratuje przed upadkiem w przepaść. Nietykalność nie zastępuje poprawnego oceniania skoków.
Mała wyprawa po sekrety
Sto monet daje dodatkowe życie. Do niektórych rur wejdziesz, naciskając dół, gdy stoisz pośrodku ich górnej krawędzi. Słynny skrót znajdziesz w świecie 1-2: dostań się ponad sufit i idź dalej w prawo, za zwykłe wyjście. Warp Zone prowadzi do światów 2, 3 i 4. Przy pierwszej grze warto jednak poznać także pominięte etapy. Uczą ruchów potrzebnych w dalszej części przygody.Znasz tę grę? Uzupełnij informacje, dodaj poradnik i zdobądź punkty za zatwierdzony wkład.
Zaproponuj zmianę

Herbert Sobel
RETRO týpek
IQ-159
Retrohráč007
UVE
Strejda Mario