Commando - Nintendo NES

Commando
Wydawca:
Capcom
Rok wydania:
1986
Super Joe, kilka granatów i cała armia na drodze. Commando na NES-ie łączy bezpośrednią akcję z automatów z tajnymi schronami, bonusami i ciągłym szukaniem przejścia między pociskami.
Śmigłowiec wysadza cię na miejscu i odlatuje. Resztą musi zająć się Super Joe: mała postać przeciwko niemal wszystkiemu na ekranie. Commando potrafi wyjaśnić swój świat w kilka sekund. Idź naprzód, celuj i przede wszystkim nie daj się zapędzić tam, skąd nie będzie już gdzie uskoczyć.

Z salonu gier prosto pod ostrzał

Capcom wydał oryginalne Commando na automaty w 1985 roku, a wersję na Famicoma i NES-a w 1986. Gra należy więc do wczesnej konsolowej epoki firmy, jeszcze sprzed pierwszego Mega Mana. Widok z góry i przesuwające się pole bitwy pozwalają obserwować strzelców, przeszkody i wolną przestrzeń jednocześnie, ale nie zostawiają wiele czasu do namysłu.

Dżungla, przejścia i pozycje wroga nie są wyłącznie dekoracją. Określają, gdzie można się przecisnąć i gdzie lepiej nie stawać. Po kilku próbach pozornie bezmyślna strzelanina zmienia się w naukę tras: rozpoznajesz niebezpieczne miejsce i następnym razem podchodzisz z lepszej strony.

Dwie bronie, dwa zadania

Joe strzela przyciskiem B, a granaty rzuca przyciskiem A. Zwykłej amunicji jest pod dostatkiem, lecz granaty trzeba uzupełniać. Nie stanowią jedynie efektowniejszego zamiennika strzałów: oryginalna instrukcja wskazuje dowódcę za barykadą, którego należy trafić właśnie granatem.

Rozsądny ruch często liczy się bardziej niż szybkie wciskanie przycisku. Patrząc wyłącznie na wroga przed sobą, łatwo przeoczyć pocisk z boku. Gra uczy przewidywania, pozostawiania sobie drogi odwrotu i nierozmieniania bezpiecznej pozycji na kuszący bonus. Napięcie wynika z prostego pytania: możesz zostać jeszcze chwilę czy już musisz uciekać?

Pod polem bitwy kryje się coś więcej

Wersja domowa daje dodatkowy powód do badania terenu. Ukryte drabiny prowadzą do podziemnych schronów z zakładnikami i innymi znaleziskami. Lornetka pomaga odkrywać kryjówki, medal dodaje życie, a wśród bonusów jest kamizelka ochronna. Podziemia nie są automatycznie bezpiecznym miejscem odpoczynku: instrukcja wyraźnie ostrzega przed wężami.

Ta dodatkowa warstwa nadaje kolejnym próbom sens wykraczający poza lepszy wynik. Można zapamiętywać ciekawe miejsca, szukać zapasów i oceniać, czy warto zboczyć z drogi. Commando zachowuje przy tym tempo i surowość automatu. Najlepiej działa jako krótkie, intensywne wyzwanie, w którym każdy przeżyty odcinek staje się małym osobistym zwycięstwem.

Ciekawostki

  • W ankiecie magazynu BEEP! z października 1985 roku Tokuro Fujiwara wskazał Commando jako grę ze swojego dorobku, z której był szczególnie dumny. To świadectwo z epoki, a nie późniejsza nostalgiczna ocena.
  • Amerykańska instrukcja wita graczy w imieniu Captain Commando i zalicza grę do jego Challenge Series. Bohaterem jest jednak Super Joe; reklamowa postać ze wstępu może wprowadzać w błąd.
  • Historia firmy Capcom datuje konsolowe Commando na 1986 rok, a pierwszego Mega Mana na 1987. Joe pomagał więc budować markę na ośmiobitowej konsoli jeszcze przed niebieskim robotem.

Źródła i dalsza lektura

Oryginalna instrukcja Capcom na NES – transkrypcja
BEEP! 1985 – ankieta z Tokuro Fujiwarą
Capcom – historia firmy i daty premier

Wskazówki i poradniki

Jak przetrwać trochę dłużej

  • Zostawiaj sobie wolną drogę uniku. Długie stanie przy przeszkodzie może być groźniejsze niż stopniowe parcie naprzód.
  • Uzupełniaj granaty z migających skrzyń i zachowaj część na przeciwników za osłoną.
  • Nie obserwuj tylko aktualnego celu. Sprawdzaj boki i miejsce, do którego się wycofujesz.
  • Ostrożnie wchodź do odkrytych schronów. Przy szukaniu zakładników i bonusów nadal mogą zaskoczyć cię wrogowie oraz węże.
Udostępnij
Udostępnij Facebook Pinterest WhatsApp X Telegram Reddit E-mail

Znasz tę grę? Uzupełnij informacje, dodaj poradnik i zdobądź punkty za zatwierdzony wkład.

Zaproponuj zmianę

Zaloguj się, aby dodać wpis.

Pixel Art

Wyświetlany jest oryginalny tekst.Pokaż tłumaczenie
Já ji pařil na NESu, ale taky jsem si to náležitě užil. Na Didaktiku jsme pařili spíš Dizzyho :)